Po raz kolejny… jak mogli tak pomogli…

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Panny Marii w Liskowatem pow. bieszczadzki

            Po raz kolejny sympatycy i członkowie grupy Weteranów Turystyki Górskiej z Jarosławia oraz kilka osób z pobliskich miejscowości na apel Starosty Powiatu Bieszczadzkiego Krzysztofa Gąsiora i księdza Piotra Sobczyka Proboszcza Parafii rzymsko-katolickiej w Krościenku nad Strwiążem odpowiedzieli  - „TAK” i w licznym zespole zjawili się 22 czerwca 2013 r. w Liskowatym (Góry Sanocko- Turczańskie).

            Cel był ten sam: wykonanie niezbędnych prac porządkowych w otoczeniu nieużytkowanej XIX w. drewnianej cerkwi obrządku greckokatolickiego pw. Narodzenia NMP i przyległego doń cmentarza z nielicznym pochówkami sztuki sepulkralnej wykonane z piaskowca.

            Tak jak zeszłego roku… jak mogli tak pomogli… wyposażeni w siekiery, piły, kosiarki, motyczki, rydle i grabie, które przywieźli ze sobą, stawili się w godzinach rannych w Liskowatem. W czasie kilkugodzinnej pracy społecznej dla zachowania materialnych dowodów żywej pamięci o ludziach, którzy odeszli na niebieskie połoniny, wykonali kawał dobrej roboty, tak potrzebnej dla tej bieszczadzkiej ziemi. Teren otaczający cerkiew leżącą przy Szlaku Architektury Drewnianej nabrał nowego oblicza i możliwości dotarcia przez turystów przemierzających Bieszczady.

            Wielkie brawa dla:

- jarosławian za szlachetną postawę godną naśladowania,

- państwa Leokadii i Jacka Bis za wyjątkową staropolską gościnę

            W dniu następnym jarosławianie uczestniczyli we Mszy św. w parafialnym kościele pw. Narodzenia NMP w Krościenku oraz odbyli sympatyczną wycieczkę górską na szczyt Oratyk 644 m n.p.m., będącą najwyższym punktem w okolicy.

            Wszyscy uczestnicy sobotnio - niedzielnego wyjazdu z Jarosławia zapowiedzieli swój udział w kolejnych pracach porządkowych w następnym 2014 roku.

tekst Jacek Hołub
fot. Jacek Bis

  

 WIĘCEJ ZDJĘĆ (kliknij)

Hej, Hej, Sobótka Sobótka, dzień jest długi noc krótka….

       Tak śpiewali przed laty członkowie zespołu Trubadurzy. W podobnym stylu, jak tradycja nakazuje 15 czerwca 2013 r. strojne „panny” i zacni „kawalerowie” z grupy Weteranów Turystyki Górskiej z Jarosławia zgromadzili się w Radawie by podtrzymywać stary obyczaj „Nocy Śiętojańskiej” zwanej „Nocą Kupały”.

         Coroczny obrzęd najkrótszej nocy w roku, odbył się nad rzeką Lubaczówką w przysiółku Kubachy k/ Radawy.

„Gdy słońce raka zagrzewa i słowik więcej nie śpiewa,

Sobótkę jak wieść niesie zapalono w ciemnym lesie….”

    Zanim to nastąpiło, spełniając ludową tradycję, „panny” przystrojone we wianki uwite kwieciem  radawiańskich łąk, puściły je na lubaczowską wodę z nadzieją, że kawalerowie je pochwycą (wianki) i w niedalekiej szczęście się do nich uśmiechnie i w przyszłości wyjdą za mąż.

     Przejazd przez wieś wozami konnymi i gromkie śpiewy barwnego korowodu, niosły się po całej Radawie wzbudzając tym entuzjazm wśród wypoczywających nad zalewem gości jak i rdzennych mieszkańców tej klimatycznej miejscowości.

   Wspaniała zabawa, (ludowe śpiewy, skoki przez ognisko, poszukanie tradycyjnego kwiatu paproci w ciemnym lesie) trwająca do wczesnych godzin rannych odbyła na działce rekreacyjnej zaprzyjaźnionej rodziny Bożeny i Mariusza Łanowych, którym serdecznie dziękuję za wyjątkową gościnę w imieniu wszystkich uczestników sobótkowego obrzędu.    

                                                                                             

tekst Jacek Hołub

zdjęcia Krzysztof Bałanda

WIĘCEJ ZDJĘĆ (kliknij)

XV Rajd WTGzJ

W góry w góry miły bracie …..

 

Tak tak, czas szybko płynie Koledzy, ani się nie obejrzeliśmy a już po raz 15-sty udaliśmy się w ukochane Bieszczady w 20 osobowej Grupie Weteranów Turystyki Górskiej z Jarosławia.

         Chwila zadumy i wspomnień nad przeszłością, którą wyznaczył pierwszy rajd w 1999 r. Ten jubileuszowy zwany kryształowym odbył się w dniach 19-21 kwietnia 2013 r. na terenie Karpat po polskiej i słowackiej stronie.

         Bazę noclegowo - żywieniową założyliśmy w piątek wieczorem w schronisku "Cicha Dolina" w Roztokach Górnych, gdzie ponad pięćdziesiąt lat wcześniej nocował ks. Karol Wojtyła  wraz z przyjaciółmi na strychu placówki Straży WOP.

         Przejście sobotnie, przy wspaniałej pogodzie odbyliśmy z dawnej wsi Zubeńsko na granicę, a następnie duktami leśnymi Słowacji do wsi Vyrava, gdzie byliśmy obserwatorami rekonstrukcji Wielkiej Wojny z 1914/1915 r. między wojskami rosyjskimi i austro - węgierskimi.       Niedzielny dzionek spędziliśmy na spotkaniu z Bolesławem Bisem (tatusiem Jacusia) poetą, regionalistą i malarzem, zwiedziliśmy całą infrastrukturę urządzeń naftowych (kieraty, szyby naftowe, zbiorniki, itp.). w Ropience oraz wzięliśmy udział we Mszy św. w Krościenku, sprawowanej przez naszego kapelana ks. proboszcza Piotra Sobczyka w intencji  żywych i zmarłych członków WTG z J. 

         Mimo że upłynęło 15 lat, od kiedy trójka oddanych sobie przyjaciół tj. Wieś, Antka i Jacka powzięła myśl organizacji takiego wiosennego rajdu, nic się praktycznie nie zmieniło bo jesteśmy nadal młodzi, pełni zapału i żądni przygód, co potwierdzają słowa starej piosenki rajdowej "...w góry w góry młody bracie tam przygoda czeka na Cię…"

FOTO RELACJA z Rajdu (kliknij)

zdjęcia

IX Papieski Rajd Pieszy na Tarnicę

Nie było lepszego od Jana Pawła II…..Jarosławianie

         Już po raz IX -z tymi słowami zapisanymi na papieskiej fladze udali się Jarosławianie i nie tylko w nocnym rajdzie na najwyższy szczyt Bieszczad, Tarnicę 1346 m.

         Już po raz IX -oddano hołd wielkiemu człowiekowi, papieżowi i rodakowi na górze, którą kilkakrotnie odwiedzał ksiądz Karol Wojtyła w Bieszczadach.

         Już  po raz IX -na Tarnicy o 21.37 w godzinie śmierci Jana Pawła II odśpiewana została pieśń oazowa Barka.

        

6 kwietnia 2013 r. w 8 rocznicę śmierci Jana Pawła II,  ponad 60 osobowa grupa pokolenia JP2 wzorem lat ubiegłych udała się w Bieszczady by swym pobytem na Tarnicy oddać hołd za wielki pontyfikat papieża Polaka, który zmienił świat i ludzi.  W nocnym rajdzie wzięło  udział 68 uczestników z Przemyśla, Sanoka, Ustrzyk Dolnych, Rzeszowa, Stalowej Woli, przedstawiciele telewizji POD24 i Radia VIA z Rzeszowa, którzy mimo warunków zimowych wraz z Jarosławianami z Wołosatego  szlakiem niebieskim weszli na Tarnicę. Na szczycie na krzyżu zawiesili flagę papieską z napisem Nie było lepszego od Jana Pawła II –Jarosławianie. O 21 37. odśpiewali Barkę i podzielili się piernikowym sercem ofiarowanym przez Kamila i Macieja Kuźniarowskich z Wytwórni ciast i pierników z Jarosławia.    

Inicjatorami corocznego rajdu na Tarnicę porą nocną od 2005 r. są Jarosławianie: Krzysztof Bałanda, Wiesław Matrejek i Jacek Hołub którzy już dziś zapraszają na kolejny X Rajd Papieski w 2013 r. 

ZOBACZ RÓWNIEŻ:
Telewizja POD24:
http://www.pod24.pl/reporta%C5%BC/item/615-rajd-na-tarnice
Starostwo Powiatu Bieszczadzkiego:
http://www.bieszczadzki.pl/?bieszczady.-krzyz-na-tarnicy-1346-m.npm.-6-kwietnia-2013-roku-godzina-21.37,1065

Relacja filmowa Telewizji POD24

Dzięki zdjęciom uczestników Rajdu mamy szerokie odzwierciedlenie atmosfery i warunków panujących podczas Drogi Krzyżowej.

ZDJĘCIA UCZESTNIKÓW (kliknij) 

Droga Krzyżowa 2013 na Tarnicę w Bieszczadach

Już niebawem 2000 lat upłynie od chwili, gdy na górze Golgocie postawiono krzyż. Na tym krzyżu umierał przed żydowskim szabasem Bóg-Człowiek, Jezus Chrystus. Od tego czasu w stronę Chrystusowego krzyża patrzą wszystkie pokolenia. W te skrzyżowane dwie deski wpatrywali się wszyscy naśladowcy Chrystusa. W ten krzyż obecnie wpatrujemy się i my, ludzie XXI w. w czasie obecnej Drogi Krzyżowej. Bo Droga Krzyżowa jest najpiękniejszym nabożeństwem w Kościele katolickim i nawiązuje do drogi jaką przebył po raz ostatni Jezus z pałacu Piłata na Kalwarię. Nabożeństwo to propagowali w średniowieczu ojcowie franciszkanie z myślą o wiernych którzy nie mogli się udać do Ziemi Świętej.

Dzisiejsza Via doloroso-droga męki, to Tarnica 1346 m. 700 m, podejścia w pionie. Inicjatorami tradycji Wielkopiątkowego misterium w Bieszczadach byli: Zygmunt Solarski z Rzeszowa i ksiądz Franciszek Rząsa z Jarosławia. Był to czas stanu wojennego rok 1982 r. kiedy padła w Jarosławiu myśl odbycia takiego nabożeństwa i postawienia na Tarnicy krzyża. Była to chęć złożenia hołdu papieżowi Janowi Pawłowi II za jego pontyfikat. Postawiono zatem krzyż, który z czasem przeniesiony został na Halicz dzięki turystom z Jarosławia. Potem był drugi skręcany, 7 metrowy ale nawałnica zimowa go zmogła. W 2000 r postawiono kolejny masywniejszy duraluminiowy który trwa na szczycie do dnia dzisiejszego, u podnóża  krzyża znajduje się tablica z napisem: Wznoszę swe oczy ku górom skąd nadejdzie mi pomoc” Ps.121. Na pamiątkę wyprawy na Tarnicę ks. Karola Wojtyły -5 VIII 1953 r. Wzorem lat ubiegłych i dziś powtórzymy tą trasę ku rychłej jego  Kanonizacji.

A oto słowa jego samego: „Chcę z Wami przejść przez drogę, na której Oblicze Chrystusa zostało umęczone i przemienione. Chcę przyjrzeć się swojej osobistej drodze krzyżowej, aby jeszcze raz docenić jej wartość, aby na nowo odkryć, że na tej osobistej cierniowej drodze sam Bóg działa - szlifuje, rzeźbi, drąży, jak rzeźbiarz w marmurze. Teraz nie jestem już tym, kim byłem dawniej, wkrótce nie będę już tym, kim jestem teraz. Wierzę, że Bóg wyrzeźbi piękną duchową figurę. Pan Bóg jest bowiem Geniuszem, ma talent i gust.”

Tu w malowniczej scenerii wśród gór człowiek czuje się bliżej Boga, dlatego ja przywołuję słowa Jana Pawła II  Duc in altum wypłyńmy na głębię razem dodam tu i teraz bo Misterium w trudnych warunkach pogodowych na bieszczadzkiej drodze już się rozpoczyna. Ten teatr na świeżym powietrzu gromadzi różnych aktorów. Po czyjej jesteś stronie, jaką rolę będziesz odtwarzał, którą maskę założysz: może Piłata wydającego wyrok, może staniesz w tłumie  wśród żydowskiej społeczności, nadętych i bogobojnych Żydów z Sanhedrynu, złowrogiego rzymskiego legionisty, a może odegrasz rolę cierpiącej Maryi, oddanej Weroniki, umiłowanego ucznia Jana czy Szymona z Cyreny. A może jesteś tu przypadkowym gapiem, szanującym się turystom, który dziś rozpoczyna sezon turystyczny. Zastanów się szybko bo za chwilę kurtyna pójdzie w górę a nie ma tu teatralnego suflera, który Ci podpowie byś zmienił rolę w czasie trwania misterium. Z pewnością pomoże ci ta cisza którą w górach trzeba zawsze uszanować.

WIĘCEJ ZDJĘĆ (kliknij)

DZIEŃ KOBIET 2013

Po raz kolejny udało się jakoś zwołać i zebrać w jednym miejscu tj. Kręgielnia „NIAGARA’’ kolegów Weteranów na co rocznym święcie acha międzynarodowym święcie kobiet dla, których w tym dniu staramy się zorganizować miły wieczór.

Tak również odbyło się i w tym roku przybyłym na zaproszenie miłym żonom, dziewczynom może i kochankom (nie mnie to wiedzieć) zorganizowaliśmy  krótką akademię w której oczywiście królował dowcip i temat jak najbardziej związany z ich świętem. Były oczywiście gorące życzenia i piękne prezenty na, które złożyły się bardzo wysokiej jakości majteczki trzeba tu zaznaczyć że ciepłe gdyż prognozy pogody mówią o zimnej i długiej wiośnie a że może trochę za duże to tłumaczyć można tylko troską o przyszłe nie daj Boże przybranie na wadze, nie zapomniano a jakże o pięknym’’ rodem’’  z minionej (choć coraz częściej mile wspominanej) epoki, kwiatem –„gwoździkiem’’. A co należy się Im.

Chciałbym z tego miejsca podziękować wszystkim Paniom obecnym na w/w imprezie oczywiście w imieniu wszystkich Panów a Panom za trud i za, za, za, zaangażowanie szczególnie Mariuszom, Antkowi, Krzyśkowi oraz całemu chórowi ‘’WALTEROWSKA STULEJKA’’.

Z pobieżnej i naprawdę świeżej ankiety oczywiście a n o n i m o w e j można było wyciągnąć wnioski że impreza była nader pożądana ze wszystkich stron ,służyła integracji i zacieśnianiu więzów’’ walterowsko-platerowskim’’, turystycznym jak również więzów przyjaźni, które mniemam łączy to fajne towarzystwo.

Należy tylko współczuć nieobecnym a z  tego miejsca życzyć tylko szybkiego powrotu do zdrowia i na SZLAK TURYSTYCZNY.                               

                                                                                              

                                                                                                                                      Wiesio.

zdjęcia Krzysztof Bałanda

 



CZYTAJ WIĘCEJ (kliknij)

"Dzień Kobiet" - WEZWANIE

WEZWANIE

do wstawienia się na zabawie z okazji „Dnia Kobiet”

Wzywa się wszystkich Weteranów Turystyki Górskiej z Jarosławia

do wstawienia się  9-tego marca 2013 r. o godz. 18,00

w Restauracji „NIAGARA” w Szówsku.

Gwiazdą wieczoru będzie światowej sławy

Chór WTGzJ „WALTEROWSKIE STULEJKI”

Stawienie się na wezwanie jest obowiązkowe.

Osobie, która nie stawi się grozi grzywna. Weteran TG, który nie stawi się może być doprowadzony siłą w celu udziału w zabawie.

UWAGA:

Wezwania nie należy mylić z zawiadomieniem. Zawiadomienie (w przeciwieństwie do wezwania) nie nakłada na nas obowiązku uczestniczenia (czyli np. udziału w zabawach). Możemy, ale nie musimy brać w nim udziału.

SPRAWY ORGANIZACYJNE:

-         koszt 60 zł/para, osoby bez drugiej połowy mogą liczyć na zniżkę 25 zł/osoba

-         strój, koszulki organizacyjne (z logiem WTGzJ), kapelusz (logo „Walterowca”)

-         zgłoszenia i rezerwacja do dnia 04 marzec 2013 r.

-         ograniczona liczba miejsc, decyduje kolejność zgłoszeń.

ZGŁOSZENIA proszę kierować:

-         (najważniejszy) Matrejek Wiesław

            tel.: 606 395 945 e-mail: wiesiekmatrejek@interia.pl

-         (mniej ważny) Jacek Hołub

            tel. 502 338 847 e-mail: jacekgopr@o2.pl

Podkarpacka Ekstremalna Droga Krzyżowa ZAPROSZENIE

Podkarpacka Ekstremalna Droga Krzyżowa

 

prowadzi Jacek Hołub

  (kliknij aby powiększyć)

Informacje:

Zasady przejścia PEDK: http://opactwo.pl/?ad=75

Oświadczenie osoby pełnoletniej: http://opactwo.pl/temp/pelnoletnia.pdf

Oświadczenie dla osoby niepełnoletniej: http://opactwo.pl/temp/niepelnoletnia.pdf

Formularz zgłoszenia: http://opactwo.pl/?go=form/karta_zgl_pedk

Lista uczestników 1.PEDK: http://opactwo.pl/?go=uczestnicy_pedk

Świadectwa uczestników: http://opactwo.pl/?ad=76

Centralna strona EDK: http://www.edk.org.pl/

Więcej informacji i zgłoszenia:

Jacek Hołub tel. 502 338 847 e-mail. jacekgopr@o2.pl

OPIS TRASY (kliknij)

To nieprawda, że Ciebie już nie mam...

Jacek Pajda

Dwie piękne rzeczy posiada świat! 
Miłość i Śmierć!

                                                                                                                                            Giacomo Leopardi

PRO MEMORIA…

To nie prawda że Ciebie już nie ma….

         Słowa piosenki radykalnie stwierdzają fakt braku bliskiej osoby. Nie ulega wątpliwości, że Tą osobą był dla mnie mój imiennik Jacek Pajda. Choć odszedł do Domu Ojca tak nieoczekiwanie i zdecydowanie za wcześnie, mimo walki z chorobą, to chciało by się powiedzieć dobitnie ….to że Cię Przyjacielu drogi nie ma fizycznie to tylko ból, ale za to jesteś głęboko w mym sercu obecny duchowo każdego dnia to radość.
         Niebawem kolejna rocznica Twego odejścia jak i Jacka Tomaszewskiego. Każda z nich wzbudza we mnie traumatyczne dni ze swojej osobistej walki z nowotworem, którą jednak wygrałem. Bo wszystkie Jacki to fajne chłopaki i nie da się temu zaprzeczyć a potwierdzają to samo, jeszcze żyjący: Jacek Jabłoński i Jacek Bis.
         Mimo siarczystego mrozu zjawię się w oznaczonym miejscu i godzinie, wraz ze szlachetnymi kolegami Weteranami u miejsca Twego ostatniego spoczynku. Jak każe tradycja i niepisane prawo, na cichym koniaczowskim cmentarzu z pewnością będzie czas na modlitwę, zapalenie zniczy, wspomnienia …..i słowa pieśni Czerwony Pas gromko zaśpiewane dla Ciebie przez Twych starych przyjaciół. Bo każda Twa fotografia finezyjnie wykonana Zenitem 11xp to majstersztyk mówiąca o Twojej pasji i oddaniu dla innych, które dziś trochę zniszczone przez czas są ważnym wspomnieniem o wyjątkowych sytuacjach podczas wspólnych wyjazdów w góry i miejscowych imprez. Dziś z góry Ty patrzysz na działania WTG i myślisz, kiedy się oni znowu spotkają, kiedy zasiądą do wspólnej watry, czy pójdą szlakiem czy końską drogą na Połoninę, by być bliżej mnie, bo.. byli chłopcy byli, ale się minęli i tak się spotkamy po malutkiej chwili…

                                                                                                                                                Jacek Hołub.

 

         Szanowni Koledzy Weterani, czasem jak człowiek patrzy na stare fotografie a właśnie oglądałem nasze rajdowe nachodzi nas nostalgia, żal i smutek za minionym czasem, za fajnymi miłymi chwilami spędzonymi w czasie wędrowania jak i wspólnych biesiad przy ogniskach zakrapianych, przegryzanych udźcami i baranami przy dźwiękach najpierw Jackowej, potem Witkowej a teraz Adama gitary. Pociechą jednak jest fakt, że za niedługo znowu przyjdzie nam się spotkać na kolejnym XIV rajdzie .Czas przynajmniej mnie naprawdę szybko biegnie, ale chwała Bogu w tej całej bieganinie w trakcie roku znajdzie się kilka dni, aby z rodzinką lub przyjaciółmi wyskoczyć w góry, aby naładować ‘’akumulatory’’ i widać po zdjęciach na naszej stronie WTG, że też tak robicie. I niech tak będzie.
         Taaak, zebrało Mi się również na pisanie (resztą jest gdzie pisać to, czemu nie?) ze względu na jak by to powiedział nasz znakomity mówca Jacek H. „ …jak trudno uwierzyć w fakt?”, że 26 lutego br. mija już czwarta rocznica śmierci naszego kol. Jacka Pajdy. Chciałbym w tym miejscu napisać kilka słów o tym cichym i skromnym człowieku, ale jednocześnie bardzo oddanym naszej grupie, wspaniałym fotografie, bo któż z nas niema Jackowych naprawdę dobrych zdjęć. Osobiście łączyła mnie z Jackiem nić dobrego koleżeństwa, mieliśmy za sobą kilka spotkań przy piwku, kilka wyjazdów w góry i na roztocze z PTTK, zawsze chętny do pomocy jeździł z nami do „Kija” na organizowane tam festyny dał się poznać, jako fajny, bezkonfliktowy kompan. Wielu kolegów znało Jacka na pewno lepiej ode mnie, ale myślę, że podpisałoby się pod tymi słowami.
          Stało się (tak myślę), tradycją, że co roku w rocznicę śmierci naszego kolegi, którzy odszedł na ‘’niebieskie połoniny’’ spotykamy się na jego grobie przy pacierzu a później na wspominkach.
Nie zabraknie nas na pewno i w tym roku.
          Myślę, że jeśli my o Nich pamiętamy, to o nas też będą pamiętać…
 I w tym nostalgicznym nastroju, żegnam i pozdrawiam 

                                                                                                                                    wiesio

  

  

WIĘCEJ ZDJĘĆ (kliknij)

Wyrazy głębokiego współczucia